Showing posts with label மனுஷ்ய புத்திரன். Show all posts
Showing posts with label மனுஷ்ய புத்திரன். Show all posts

Monday, October 8, 2012

வீழும் கணம் - மனுஷ்ய புத்திரன்

வீழும் கணம் - மனுஷ்ய புத்திரன்

பந்தயத்தின்  சவால்களுக்கு
பயப்படவே இல்லை

எதிர்கொண்டு நிற்பதற்கான சக்தியில்
ஒரு குறை இல்லை

இலக்கை அடைய
இன்னும் ஓரடி போதும்
என்றும் அவனுக்குத் தெரியும்

யார் யாரிடமெல்லாம் போய்
போட்டியிட வேண்டியிருக்கிறது
என்று ஒரு கணம் நினைத்தான்
ஆயுதங்களோடு
அப்படியே மனம் முறிந்து வீழ்கிறான்

- மனுஷ்ய புத்திரன்

Friday, September 21, 2012

ஒரு சுருக்கமான சுயசரிதை - மனுஷ்ய புத்திரன்

கொஞ்சப் பேருக்கு
என்னைப் பிடிக்கும்

கொஞ்சப் பேருக்கு
என்னைப் பிடிக்காது

நிறையப்பேருக்கு
என்னைப் பற்றி
அபிப்ராயமே இல்லை

நான்
என் வாழ்க்கையைப்
பணயம் வைக்கிறேன்
அவர்களை
என்னைப்
பிடித்தவர்களாகவோ
பிடிக்காதவர்களாகவோ
ஆக்குவதற்கு

- மனுஷ்ய புத்திரன்

Friday, February 10, 2012

எப்போது வருவாய்? - மனுஷ்ய புத்திரன்



நீ எப்போது
வருவாய்?

அந்தப் பெண்
கண்களில் நீர் தளும்ப
யாரிடமோ
தொலைபேசியில்
இந்தக் கேள்வியைத்
திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்

நான் கவனிப்பதைப் பற்றி
கவலைப்பட அவளுக்கு
எந்த அவகாசமும் இல்லை

எப்போது வருவாய்
என்பதைக் கேட்பதைத் தவிர
அவளுக்கு இந்த உலகத்திடமிருந்து
தெரிந்துகொள்ள எதுவும் இல்லை

அவள் பிடிவாதமாக இருந்தாள்
மன்றாடுதலுடன் இருந்தாள்
தனிமையாக இருந்தாள்
எந்தக் கணமும் உடைந்து அழக்கூடியவளாக இருந்தாள்

எத்தனை யுகங்களாய்
இதே குரலில்
இதே கண்ணீருடன்
இதே கேள்வி கேட்கப்படும்
என்று தெரியவில்லை

வர வேண்டிய யாரோ ஒருவர்
இன்னும் வராமலேயே
இருந்துகொண்டிருக்கிறார்

- மனுஷ்ய புத்திரன்

Friday, November 25, 2011

ஓரிடம் - மனுஷ்ய புத்திரன்

ஓரிடம்

முன்பொரு நாள் நல்ல இருட்டில்
கள்வனைப்போல வந்தவீட்டிற்கு
இன்று நான்
நல்ல வெளிச்சத்தில்
விருந்தாளியாக வருகிறேன்

ஒரு புதிய இடத்திற்குப்
பழகுவதைவிட குழப்பமானது
ஒரு பழைய இடத்தில்
புதிய இடம்போல பழகுவது

அந்தப் படிக்கட்டுகளில்
எத்தனை படி இருக்கிறது என்று
எனக்குத் தெரியும் என்ற போதும்
நான் அதை மறுபடி எண்ணுகிறேன்
ஒன்று குறைவாகவோ
ஒன்று கூடுதலாகவோ இருக்கிறது

புத்தக அலமாரியில்
நான் எந்தப் புத்தகத்தை
எடுத்துப் பிரித்துவிட்டு
எப்படி வைத்தேனோ
அது அதே இடத்தில்
அப்படியே இருக்கிறது

ஒரு விசித்திரமான
கலைவேலைப்பாடுடைய திரைச்சீலையை
எங்கே வாங்கினீர்கள் என்று
நான் அதை அப்போதுதான் பார்ப்பதுபோல கேட்கும்போது
அந்தத் திரைச் சீலை
தனக்குத் தானே ஒரு முறை அசைகிறது

இடது புறம்
கடைசி அறையின் ஜன்னலின் வழியாக
ஆகாயத்தின் விசித்திரமான கோணம்
ஒன்றைக் கண்டேன் என்று சொல்ல விரும்பினேன்
இந்தக்கோணம் இப்போதும் அங்குதான்
இருக்கிறதா என்று ஒரு கணம் பார்க்க விரும்பினேன்

நான் மிகவும் களைத்துப் போய்விட்டேன்
குளிர்ந்த தண்ணீரால் முகத்தை நனைத்துக்கொள்கிறேன்
‘இங்கே தண்ணீரில் உப்பு அதிகம்’ என்று சொல்லப்படுகிறது
அதை நான் அறிவேன்
அந்த உப்பு எவ்வளவு அடர்த்தியானது என்பதை
அது எவ்வாறு என்னை சாரமாக்கியது என்பதை
அதை ஒருவரால் ஒருபோதும் கடக்க முடியாது என்பதை

அன்று என்னையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த
ஆர்கிட் செடி காணாமல் போயிருந்தது
நான் அதை அறிய முடியுமா
ஒரு ஆர்கிட் செடியை நாம் ஏன் இழக்கிறோம் என்பதை
அவை ஏன் நம் சீதோஷ்ண நிலைகளைத் தாக்குப்பிடிப்பதில்லை என்பதை
நான் அதை ஒருபோதும் அறிய முடியாது
என்னைப் பொறுத்தவரை
அந்த செடி எப்போதுமே
என்னுடைய உலகில் இருந்திராத ஒன்று

‘உங்களுடைய காபி சுவையாக இருக்கிறது’
என்றபடியே காலிக் கோப்பையை
மேசையின் மேல் வைக்கிறேன்
இந்த உலகில்
இரண்டாம் முறையும் அதே போல சுவையுடைய காபி
ஒரு முறைகூட
எங்குமே தயாரிக்கப்படவில்லை என்பது
நமக்குத் தெரியும்
இருந்தும் நான் அதைச் சொல்கிறேன்

நான் விடைபெறும் முன்
அந்த உயரமான நிலைக் கண்ணாடியில்
ஒரு முறை என்னைப் பார்த்துக் கொள்ள விரும்பினேன்
அது என்னைப் பதட்டமடைய வைக்கிறது
வேறொரு நாளில் அது தேக்கி வைத்த
எனது பிம்பத்தை ஒரு கணம்
தவறுதலாகக் காட்டி மறைக்கிறது

அன்பே
எந்த அறையின் சுவர்களில்
உன்னைச் சாய்த்து முத்தமிட்டேனோ
அந்தச் சுவரின் எரியும் வண்ணத்தில்
சாய்ந்து நிற்கிறேன்
அவ்வளவு நிராசையுடன்
அவ்வளவு தனிமையுடன்
மனிதர்களிடம் நடிப்பதுபோல
அவ்வளவு எளிதாய் இல்லை
இடங்களிடம் நடிப்பது.

 - மனுஷ்ய புத்திரன்

Wednesday, October 12, 2011

அருகாமையில் இருக்கக் கூடும் - மனுஷ்யபுத்திரன்

இன்றும் தேவைப்படுகின்றன
ஏராளமான உதவிகள்
இருக்கக் கூடும் நீ
கண்ணீரை ரகசியமாகத்
துடைத்துக் கொள்ளும்
யாரோ ஒருவருக்கு
வெகு அருகாமையில்

ஒரு குழந்தைக்கு
ஷூ வின் கயிறைக் கட்டுவதில்

மழையில் நின்றுவிட்ட
ஒரு ஸ்கூட்டரை இயக்குவதில்

தப்பி வந்த கைதி ஒருவனின்
கை விலங்கை உடைப்பதில்

ஒரு சிறு பெண்ணின்
ரகசிய கர்ப்பத்தைக் கலைப்பதில்

ஒரு குருடனுக்கு 
சரியாக வழி காட்டுவதில்

நிற்க முடியாத ஒருவருக்கு
பேருந்தில் உன் இருக்கையைத் தருவதில்

யாரோ ஒருவரின்
கழிவறையை சுத்தம் செய்வதில்

கீழே விழுந்துவிட்ட ஒரு பறவைக் குஞ்சை
அதன் கூட்டுக்குத் தருவதில்

வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் எழுதப்பட்ட
காதல் கடிதங்களைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவதில்

இறந்துகொண்டிருப்பவருக்கு
இல்லை நீங்கள் வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறீர்கள்
என்று பொய் சொல்வதில்

நிராதரவான ஒரு குரலுக்கு
வெறுமனே செவி சாய்ப்பதில்

பேச்சு வராத ஒருவரின்
சைகைகளைப் புரிந்துகொள்வதில்

பார்த்த ஒன்றைப்
பார்க்கவே இல்லை என்று சொல்வதில்

கேட்ட ஒன்றைக்
கேட்கவே இல்லை என்று சொல்வதில்

தேவைப்படும் பெரும்பாலான உதவிகள்
கேட்கப்படுவதே இல்லை
நாம்தான் அவற்றைப்
புரிந்துகொள்ள வேண்டியவர்களாகிறோம்


உனக்கு எவ்வளவோ நேரமிருக்கிறது
ஒரு சிறு செயல்
அது உன்னைப் புனிதனாக்குகிறது

எப்போதோ தேவைப்படலாம்
ஒரு பெரிய தியாகம்
அது உன்னை
மனிதனாக்கக் கூடும்

Wednesday, October 5, 2011

இறந்தவனின் ஆடைகள் - மனுஷ்ய புத்திரன்

இறந்தவனின் ஆடைகளை
எப்படிப் பராமரிப்பதென்றே
தெரியவில்லை

இறந்தவனின் ஆடைகளை
அத்தனை சுலபமாய்
அணிந்துகொண்டுவிட முடியாது
அதற்காகவே
காத்திருந்தது போலாகிவிடும்

அவை
இறந்தவனின் இடத்தில்
இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்
என்றிருக்க இயலாது
இறந்தவர்களோடு
அவ்வளவு இயல்பாய்
உறவுகள் சாத்தியமல்ல

தானமெனக் கொடுக்கலாமெனில்
இறந்தவனின் சாயல்கள்
எதிர்பாரா இடங்களில்
எதிர்பாரா உடல்களிலிருந்து
நம்மை நோக்கி வரும்

இறந்தவனின் ஆடைகளை
அழித்துவிடலாம்தான்
இறந்தவனைத்
திரும்பத் திரும்ப அழிக்க
கைகள் நடுங்குகின்றன

இறந்தவனின் ஆடைகள்
ஆடைகள் போலில்லை
இறந்தவனின் தோலாக இருக்கிறது
(அபு என்கிற பக்கீர் முஹம்மதிற்கு

அம்மா இல்லாத முதல் ரம்ஜான் - மனுஷ்யபுத்திரன்

அம்மா இல்லாத
முதல் ரம்ஜான்
நன்றாய் நினைவிருக்கிறது
அம்மாவைப் போலவே

எல்லா வீடுகளுக்கும்
வெள்ளையடித்த சுவர்களையும்
எங்களுக்கு ஞானத்தையும்
கொண்டு வந்த ரம்ஜான்

அதிகாலையில்
குளிக்க எழுப்பிவிடும்
அம்மாவை எழுப்பிவிட
அன்று யாருமில்லை

தூங்காத இரவை
சூரியன் எடுத்துச் சென்றபின்
எழுந்தோம்

உலகம் முழுவதற்கும் போதுமான
நிராதரவும் ஏழ்மையும்
எங்கள் வீட்டில் கப்பிக்கிடந்தது

பிறரது
இரக்கத்தின் கனத்தைப்
பொறுக்கச் சக்தியில்லாத தங்கை
கொடுத்தனுப்பபட்ட பட்சணங்களை
திருப்பியனுப்பிவிட்டு
ஐதிகம் மீறி
எண்ணைய்ச் சட்டி பற்றவைத்தாள்

தந்தை சாப்பிடாமலே
தொழுகைக்குச் சென்றார்
அவரைப் போன்றோரின்
காதல் பற்றி
கவிதைகளில் குறிப்பிடப்படுவதில்லை

சின்னத தம்பியைக்
கட்டாயப்படுத்திப் புத்தாடை அணிவித்தோம்
அம்மா இறந்த இரவில்
இனிமேல் அம்மா வரவே வராதா?
என்றழுத பிள்ளையை
அப்படியே விட்டுவிட முடியாது

ஆண்டுக்கொருமுறை
தெரு எல்லைகள் கடந்து
வீடு வீடாய்ச் செல்லும்
உறவுக்காரப் பெண்கள்
எங்கள் வீட்டிற்குள்
நுழையாமலே கடந்து சென்றனர்

நரம்புகளைத் தூண்டும்
மந்திரங்களின் பேரொலியுடன்
தொழுகை ஊர்வலம்
வீதியில் சென்றது

பாட்டியின் கைகள்
ஏன் அவ்வளவு பயங்கரமாய்
நடுங்கின?

மூலைக்கு மூலை
சாவு சிரித்தது

அம்மாவை
நீலம் பாரித்த முகத்துடன்
மீண்டும் தூக்கிவந்து
கிடத்தியது போலிருந்தது

முந்தைய ரம்ஜானில்
இந்த அளவுக்கு
இல்லாமல் போவோம் என
நினைத்திருப்பாளா?

பண்டிகைகள் கொண்டாடாத
நாத்திகனான நான்
முகத்தை மூடிக்கொண்டு
அழுதேன்

பின்னர்
வேறு ரம்ஜான்கள் வந்தன

அதிகாலைக் குளியல்
வெள்ளையடித்த சுவர்கள்
வீட்டில் கூட்டம்
புத்தாடைகளின் நறுமணம்
அம்மா இடத்தில் அண்ணி

எல்லாமே
எப்படியோ
சரிக்கட்டப்பட்டு
திரும்பிவிடுகிறது

ஆனால்
நானந்த
முதல் ரம்ஜானை
பத்திரமாய் வைத்திருப்பேன்

ஏனெனில் அது
அல்லாவை எதிர்த்து
அம்மாவுக்காக
கொண்டாடப்பட்ட ரம்ஜான்

Friday, September 23, 2011

மனுஷ்யபுத்திரன்

கடவுள் உங்களோடு
பேசுவதை நிறுத்திவிடுவார்,
எல்லா உணர்ச்சிகளையும் நீங்கள்
உங்களுடைய சொற்களால் நிரப்பும்போது.
- மனுஷ்யபுத்திரன்

ம‌னுஷ்ய‌ புத்திர‌ன்

பார்வைய‌ற்ற‌ குழ‌ந்தை
ம‌ர‌ப்ப‌டிக‌ளில் இற‌ங்கி
வ‌ந்துகொண்டிருக்கிறாள்
அவ‌ளுக்கு
அது ஒரு பிர‌ச்னையே இல்லை

அவ‌ளாக‌க் க‌ற்பித்துக்கொண்ட‌
இந்த‌ உல‌கின் ஒழுங்கில்
ஏழாவ‌து ப‌டிக்குப் பிற‌கு
ஒன்ப‌தாவ‌து ப‌டி
வ‌ராத‌வ‌ரை

பார்வைய‌ற்ற‌ குழ‌ந்தை
நிதான‌மாக‌வே ப‌டிக‌ளில்
இற‌ங்கிக்கொண்டிருக்கிறாள்

ஒரு சக்கர நாற்காலியின் பயன்பாடுகள் - மனுஷ்ய புத்திரன்

ஒரு நாற்காலியின் பயன்பாட்டைவிட பலமடங்கு அதிகமானவை.

நாற்காலியை இழந்துவிடுவோம்
என்கிற பயத்திற்கு இதில்
அவசியமே இல்லை

எந்த நியாயமான, நியாயமற்ற
காரணத்திற்காகவும்
நாற்காலியை யாருக்கும்
விட்டுக்கொடுக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் இல்லை

எல்லோரும் நின்றுகொண்டிருக்கும் வரிசையில்
நாம் நிற்க வேண்டியதில்லை

நமது பின்புறத்தைக் காட்டி
யாரையும் அவமானப்படுத்த நேர்வதில்லை

புனிதர்களோ கடவுள்களோ
சட்டென மண்டியிடும்படி
நம்மைக் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை

நாட்டின் முதல் குடிமகன்கள்
சபையில் நுழையும்போது
நம் இருக்கைகளிலிருந்து பதட்டமடையவேண்டியதில்லை

கீழ்நிலை ஊழியர்களை
ஒருபோதும் அமரச்சொல்லாத
எஜமானர்களின் தந்திரங்கள்
நம்மிடம் பலிப்பதில்லை

இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலிகளில்
பங்கேற்கவேண்டியதில்லை
தேசியகீதம் பாடும்போது
எழுந்து நிற்கவேண்டியதில்லை
யாருக்கும் வழிகாட்டிச் செல்லவோ
யாரையும் பின்தொடரச் செய்யவோ
யாரோடும் இணைந்து நடக்கவோ
வேண்டியதில்லை

எந்த இடத்திலும்
முண்டிக்கொண்டு செல்லவேண்டியதில்லை

முக்கியமாக
சக்கரநாற்காலிகள்
பூமியின் எந்த மையத்தோடும்
பிணைக்கப்படுவதே இல்லை

மனுஷ்ய புத்திரன்


சிவப்புப் பாவாடை
வேண்டுமெனச் சொல்ல
அவசரத்திற்கு
அடையாளமேதும் சிக்காமல்
விரலைக் கத்தியாக்கி
தன் தொண்டையறுத்து
பாவனை ரத்தம்
பெருக்குகிறாள் ஊமைச் சிறுமி

கடவுளுடன் பிரார்த்தித்தல் - மனுஷ்ய புத்திரன்

இன்று நீ
கைவிடப்பட்டிருக்கிறாய்

அல்லது அது
உன்னைப் போன்ற
யாரோ ஒருவராகவும் இருக்கலாம்

இது உனக்கு நிகழ்வது
எத்தனையாவது முறை
என்று நீ எண்ண வேண்டியதில்லை

ஒரு குழந்தையாக
மீண்டும் பிறப்பதுபோல
ஒரு துரோகத்திலிருந்து
அல்லது
ஒரு கைவிடப்படுதலிருந்து
நீ புத்தம் புதியதாய்
உன் பூமிக்குத் திரும்புகிறாய்

நீ கைவிடப்படும்போதுதான்
உன் பிரியத்தின் கனல் எரியத் தொடங்குகிறது
பிரியமற்றுக் குளிர்ந்த ஒவ்வொரு கரத்தையும்
அந்தக் கனல் வெதுவெதுப்பாக்குகிறது

கைவிடப்படும்போது
நீ தனியாக இருப்பதாக உணர்கிறாய்
ஆனால் நாம் தனியர்கள் அல்ல

இந்த உலகம்
கைவிடப்பட்ட பெண்கள்
கைவிடப்பட்ட குழந்தைகள்
கைவிடப்பட்ட முதியவர்கள்
கைவிடப்பட்ட குடிகாரர்கள்
கைவிடப்பட்ட பைத்தியங்கள்
கைவிடப்பட்ட உபயோகமற்றவர்கள்
கைவிடப்பட்ட நோயாளிகள்
கைவிடப்பட்ட உடல் சிதைக்கப்பட்டவர்கள்
கைவிடப்பட்ட தண்டிக்கப்பட்டவர்கள்
கைவிடப்பட்ட காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டவர்கள்
கைவிடப்பட்ட கிறிஸ்துகளின்
உலகம்

அரவணைக்கப்பட்டவர்களைக் காட்டிலும்
பிரமாண்டமாக வளர்ந்துவிட்டது
கைவிடப்பட்டவர்களின் சமூகம்
நாம் பயப்பட ஒன்றுமில்லை

கைவிட்டவர்களை
நாம் தண்டிக்கவோ
மன்னிக்கவோ ஒன்றுமே இல்லை

மாறாக கைவிடப்படுதல் துக்கமல்ல
ஓரு நீண்ட கனவு தரும் களைப்பு
ஒரு பழக்கத்தை விட்டுவிடும் சமன்குலைவு

இன்று உன்னை
ஒருவர் கைவிடும்போது
கடவுள் உனக்காகப் பிரார்த்தனை செய்கிறார்

கைவிடப்பட்ட எல்லோருக்காகவும்
அவர் முடிவில்லாத பிரார்த்தனைகளைச் செய்துகொண்டிருக்கிறார்

நீ கைவிடப்படும்போது மட்டுமே
கடவுளோடு சேர்ந்து பிரார்த்திக்கும்
மகத்தான வேளை
உனக்குக் கிடைக்கிறது

பணிநீக்க உத்தரவு - மனுஷ்ய புத்திரன்

எப்போதும்போல்
வீட்டிற்குக் கிளம்பும்போது
அவளது பணிநீக்க உத்தரவு
தரப்பட்டது

வருத்தமோ
கோபமோ இல்லாமல்
வழக்கமாகத் தரப்படும்
எதையோ ஒன்றைப்போல

அவள் இனி
அங்கே ஒருபோதும்
வரவேண்டியதில்லை என்பது
அவளுக்குச் சொல்லப்பட்டது

தான் இதற்கு ஆயத்தமாக இருக்கவில்லை
என்பதை அவள் சொல்லவிரும்பினாள்

உடனடியாக ஒரு நாளின்
அத்தனை பழக்கங்களையும் மாற்றிக்கொள்வது
சிரமம் என்று சொல்ல விரும்பினாள்

இந்த வேலை தனக்குப் பிடித்திருந்தது என்றும்
இங்கே எளிமையான பல உறவுகள் இருக்கின்றன
என்றும் சொல்ல விரும்பினாள்

ஆனால் அவள் எதையுமே
சொல்லவில்லை
அதை விவாதிக்கக் கூடாத
புனித ரகசியமாக மாற்றிவிடவேண்டும்
என்று அவளுக்குத் தோன்றியது

ஒரு காதல் கடிதத்தைப்
படிப்பதுபோலவே
அவள் தனது பணிநீக்க உத்தரவைத்
திரும்பத் திரும்பப் படிக்கிறாள்
தெளிவான வாக்கியங்களில்
புலப்படாத ஒன்று  மிச்சமிருப்பதாகவே
அவளுக்குத் தோன்றியது

காமிராவின் லென்சிலிருந்து ஒரு காட்சி
தொலைதூரத்திற்கு விலக்கப்படுவதுபோல
தன்னைச் சுற்றியிருக்கிற
ஒவ்வொன்றும் எவ்வளவு விரைவாக
விலகுகிறது என்பதை
வியப்புடன் பார்க்கிறாள்

சக பணியாளர்கள்
அவள் கண்களைச் சந்திப்பதை
தவிர்க்கின்றனர்
அவளை
ஆறுதல்படுத்தும் பொருட்டு
கோபமாக எதையோ முணுமுணுக்கின்றனர்
அது அவர்களுக்குக்கூட
கேட்டதா என்பது சந்தேகம்

பணிநீக்க உத்தரவை
அப்போதுதான் பிடுங்கப்பட்ட
ஒரு தாவரத்தைப் பார்ப்பதுபோல
பார்க்கிறாள்
அது ஈரமாக இருந்தது
வெப்பமாக இருந்தது
வாசனையோடு இருந்தது
அது உறுதியான
மௌனத்தோடு இருந்தது.

ஆனால் அது
உண்மையில்
ஒரு பிடுங்கப்பட்ட தாவரம் அல்ல
அது தன் கைகளில்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
வளர்வதை அவள் உணர்கிறாள்
வீட்டிற்குப் போய் சேர்வதற்குள்
அது உண்மையில் பெரிய மரமாகிவிடும்
என அவளுக்கு மிகவும் அச்சமாகவே இருந்தது

முதல் முதலாக
அந்தியின் மஞ்சள் வெயில்
எவ்வளவு அடர்த்தியானது
என்பதைக் கவனிக்கிறாள்

நாளைக் காலையில்
எவ்வளவு தாமதமாக
எழுந்துகொள்ள முடியுமோ
எழுந்துகொள்ளலாம்

நாளை மதியம்
ஆறிப்போன எதையும் சாப்பிட வேண்டியதில்லை

செய்யவேண்டியவையோ
செய்யத்தவறியவையோ
ஒன்றுமே இல்லை

துணி துவைப்பதற்காக
விடுமுறை நாட்களுக்குக்
காத்திருக்க வேண்டியதில்லை

திடீரெனெ
அவ்வளவு பிரமாண்டமாகிவிட்ட உலகம்
அவ்வளவு நிறைய கிடைத்த நேரம்
அவ்வளவு பொறுப்பற்ற தன்மை
அவளைக் கிளர்ச்சியடைய வைக்கிறது

வீடுகளை நோக்கி ஆவேசமாக நகரும்
இந்த சாயங்கால மனித வெள்ளத்தினூடே
எத்தனை பேர்
ஒரு பணிநீக்க உத்தரவுடன்
வீடு திரும்புவார்கள்
என்று நினைக்கத் தொடங்கினாள்

தன்னைப்போல
யாரவது ஒருவர்
நாளைக் காலை
இதே பாதையில் வரத் தேவையற்றவர்கள்
இருக்கிறார்களா
என ஒவ்வொரு முகமாக உற்றுப் பார்க்கிறாள்

இது ஒரு சிறிய பிரச்சினை
ஒரு காபி குடித்தால்
எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று
அவளுக்குத் தோன்றியது

ஒரு நல்ல காபி மட்டுமே
கடவுள்கள், மனிதர்கள் உருவாக்கிய
எல்லாப் பிரச்சினைகளையும்
தீர்க்கக்கூடியது
என்று நினைத்தபடியே
மீண்டும் ஒருமுறை
தனது பணிநீக்க உத்தரவைப்
படிக்கத் தொடங்குகிறாள்

கல்லாலான இதயம் - மனுஷ்ய புத்திரன்

என் சின்னஞ் சிறு மகளுக்கு
இன்றைக்கும்
தன் பள்ளிக்குப் போகும் பாதையை
ஏற்க மனமில்லை

அவளது கேவல்களின் ஓசை
மரங்களில் குடியேறுகிறது
அவளது கண்ணீரின் முத்துக்கள்
வீடெங்கும் சிதறி உருள்கின்றன

இந்த உலகின் நியதிகளின் கையில்
அவளை ஒப்படைத்துவிட்டு
வெகுதூரம் விலகிச் செல்கிறேன்

அவளது நியதியைப் புரிந்துகொள்பவனை
அவள் பரபரத்துத் தேடுகிறாள்
நான் ஒரு கல்லாலான  இதயத்தோடு
அவளிடமிருந்து ஒளிந்துகொள்கிறேன்

ஒரு கல்லாலான இதயம்
பாறையைப் போல கனத்துவிடும்போது
அதை ஒரு வெட்டவெளியில் இறக்கிவைத்துவிட்டு
இளைப்பாறுகையில்தான் பார்த்தேன்
பாறையின் மேல்
அவள் எப்படி
ஒரு இடையறாத மழைத்துளியாக
வந்து பொழிகிறாள் என்பதை